Yazılım kararında en pahalı hata, ihtiyaç duyulmayan özelliğe para vermek değil; kritik bir işin kapsamda olduğunu varsaymaktır. Özellik sayısından önce iş akışı, veri sahipliği, destek ve toplam maliyeti değerlendirin.
1. Zorunlu süreçleri listeleme
Bir tablo açıp Zorunlu süreçleri listeleme için “var/yok” yazmak çoğu zaman yetersizdir. Özelliğin hangi kanalda çalıştığını, hangi hesap yetkisini istediğini ve hata olduğunda kimin ilgilendiğini de not edin. Son karar bu ayrıntılarda netleşir.
2. Kanal kapsamını doğrulama
Demo sırasında yalnız sorunsuz akışı izlemeyin. Yanlış barkod, yetersiz stok veya iptal edilmiş sipariş gibi istisnalarda sistemin nasıl davrandığını da sorun. Günlük hayatta ekibin vaktini alan bölüm genellikle normal işlemler değil, bu istisnalardır.
3. Geçiş ve eğitim planı
Sözleşme öncesinde Geçiş ve eğitim planı kapsamını bir cümleyle yazılı hale getirin. “Destekleniyor” kelimesi yerine hangi verinin nereden alınıp nereye yazılacağını belirtin. Bu açıklık hem kurulumu hızlandırır hem sonradan oluşabilecek beklenti farkını azaltır.
4. Toplam sahip olma maliyeti
Toplam sahip olma maliyeti konusunda satış sunumundaki genel ifadeyle yetinmeyin. Kendi ürününüzü, gerçek siparişinizi ve kullandığınız fatura yöntemini masaya koyun. Sağlayıcı bu senaryoyu baştan sona gösterebiliyorsa kapsamı daha sağlıklı değerlendirebilirsiniz.
Kararı gerçek senaryoyla doğrulayın
Değişiklik ekrana yansımış olabilir; önemli olan depo ve operasyon ekibinin günlük işinde de karşılığını görmektir.
1 ay ücretsiz kullan